مشعل گاز سوز GMG220 ایران رادیاتور

عملکرد مشعل گازسوز

• دبی هوای ورودی توسط دمپر هوایی که در بدنه مشعل نصب شده است، براساس ظرفیت آن بصورت دستی یا موتوری کنترل می شود.

• مشعل های گازی از نظر عملکرد به انواع دمنده دار یا فن دار و نیز انواع بدون فن (بدون صدا) تقسیم می شوند که مشعل های بکار رفته در پکیج های آپارتمانی از نوع گازی بدون دمنده و بی صدا می باشند.

• مشعل گازسوز برای احتراق گاز طبیعی طراحی شده‌ و حجم یا دبی سوخت گاز لازم در این مشعل‌ها، پس از عبور از فیلتر گاز توسط شیر برقی کنترل شده و هوای لازم برای احتراق آنها، توسط یک دمنده که بر روی محور موتور نصب شده است، تأمین می‌گردد.

• جریان گاز از یک فیلتر عبور کرده ، با هوای احتراق مخلوط شده و آماده احتراق می‌شود. اگر فشار هوای احتراق از حدی کمتر شده و یا فشار گاز از مقدار مورد نظر بیشتر یا کمتر شود، این موضوع توسط سنسورهای فشارِ تعبیه‌شده حس گردیده و مشعل به وسیله پرشر سوئیچ های هوا و گاز از طریق فرمان رله، خاموش می‌شود.

تنظیم سوخت و هوای مشعل

• احتراق‌کامل سوخت حاصل تنظیم اخطلاط دقیق نسبت سوخت و هوا است. هرچه این نسبت با دقت بیشتری تنظیم شود راندمان احتراق مشعل بالاتر رفته و در نتیجه به سوخت کمتری احتیاج است. در مشعل‌های کوچک تنظیم هوای موردنیاز احتراق مشعل توسط دمپر دستی انجام می شود ولی در مشعل های بزرگ این تنظیم به کمک دمپر اتوماتیک هوای مورد نیاز احتراق تامین می‌شود. البته با توجه به آنکه دمای هوای دیگ موتور‌خانه و رطوبت آن در طول سال متغیر است ، در مشعل های بزرگ ، باید در هر فصل دمپر‌ هوا مورد تنظیم مجدد قرار گیرند. امروزه مشعل‌های مدرن مجهز به یک سیستم کنترل هوشمند PLC هستند که به صورت اتوماتیک نسبت بین سوخت و هوا را در تمام طول شبانه روز و تمام فصول سال تنظیم می‌نمایند.

با توجه به کامل نبودن راندمان احتراق سوخت در مشعل ها و در نظر گرفتن برخی تلفات حرارتی ، هنگام انتخاب مشعل ، ظرفیت مشعل را حدود 20 درصد بیشتر از ظرفیت دیگ در نظر می گیریم.

• ارزش حرارتی هر متر مکعب گاز طبیعی تقریبا معادل K.cal 9200 می باشد.

• به ازاء هر 300 متر افزایش ارتفاع از سطح در یا بدلیل کاهش غلظت هوا ، راندمان احتراق سوخت انواع مشعل ها حدود 4% کاهش می یابد.